Dit verhaal is een ware gebeurtenis.

Geen berg is te hoog, geen grond te hard. Om jou te zeggen......ik draag je in mijn hart.

Zijn naam was Fleming, hij was een arme Schotse landbouwer.

Op een dag, terwijl hij probeerde om het leven voor zijn familie aangenaam

te maken, hoorde hij een schreeuw om hulp die uit een nabijgelegen moeras

kwam.

Hij liet alles vallen en liep naar het moeras.

Met zijn taille tot in de zwarte smurrie, zag hij een bange jongen, gillen

en worstelen.

De landbouwer Fleming redde de jongen van wat een langzame en

angstaanjagende dood kon geweest zijn.

De volgende dag kwam een koets aan bij het huis van de boer.

Een elegant geklede man stapte uit en introduceerde zich als de vader van de

jongen die boer Fleming had gered.

"ik wil u terugbetalen," zei hij.

"U redde het leven van mijn zoon."


"Meneer, ik kan niets aanvaarden voor wat ik deed" antwoordde de Schotse

landbouwer ondanks de aanbieding..

Op dat ogenblik, verscheen de eigen zoon van de landbouwer aan de deur van

de boerderij.

"Is dat uw zoon?" vroeg de edelman.

" Ja," antwoordde de landbouwer trots.

"Ik wil met u een overeenkomst maken.

Laat me hem van het niveau van onderwijs voorzien zoals die waarvan mijn

eigen zoon zal genieten.

Hij zal zonder twijfel een mens worden waar wij beiden trots zullen op zijn.

En zo gebeurde.

De zoon van Fleming studeerde op de beste scholen en hij behaalde op St.Mary

de Medische School van het Ziekenhuis in Londen een diploma, en werd over de

hele wereld bekend als de Heer Alexander Fleming, uitvinder van de

Penicilline.

Jaren daarna, werd de zoon van de edelman, die uit het moeras was gered,

getroffen door een longontsteking.

Wat redde zijn leven dit keer? Penicilline.

De naam van edelman? Lord Randolph Churchill. De naam van zijn zoon?

De heer Winston Churchill.

Ooit zei iemand: "What goes around comes around" of "Wat rond gaat komt

terug".